ساختهشدن آرانای از روی دیانای را رونویسی میگویند که نخستین گام برای ساخت پروتئینها میباشد. به عبارت دقیقتر رونویسی فرآیندی است که ضمن آن با دخالت زیمایههای اختصاصی (آرانای-پلیمراز) و مصرف مولکولهای پرانرژی (ATP) و بکارگیری نوکلئوتیدها، ترکیبهای نوکلئوتیدی موجود در مولکول دیانآ به ساخت آرانایهای گوناگون شامل آرانای پیامرسان، آرانای جابجایی، آرانای رناتنی، و ... میانجامد. رونویسی عمل رونوشتبرداری از دادههای نوکلئوتیدی دیانآ و تبدیل آن به دادههای نوکلئوتیدی آرانآ میباشد. رونویسی با کمک زیمایهٔ آران

اسید آمینه در شیمی به هر ملکولی که شامل گروههای کاربردی آمینه و کربوکسیلیک اسید است گفته میشود. اسید آمینه واحد تشکیل دهنده پروتئین است. اسیدهای آمینه در هنگام ساخته شدن پروتئینها از RNA پیامبر یا mRNA به یکدیگر میپیوندند. در بیوشیمی به اسیدهای آلفاآمینو یعنی آن اسید آمینههایی که در آنها کارکردهای آمینو و کاربوکسیلات هر دو به کربنی یگانه چسبیدهاند اسید آمینه میگویند. اسیدهای آمینه ترکیبات آلی بیولوژیک مهم حاوی آمین (-NH2) و کربوکسیل (-COOH) گروه های عاملی، همراه با یک زنجیره جانبی گروه R خاص به هر اسید آمینه می باشد. ادامه مطلب

اسیدهای آمینه واحدهای ساختاری (مونومر) که پروتئین را تشکیل می دهند. آنها با هم به پیوستن به شکل زنجیر پلیمر کوتاه به نام پپتید و یا زنجیره طولانی به نام هم پلی پپتید و یا پروتئین را تشکیل می دهند. این پلیمرها خطی و غیر منشعب و هستند، هر اسید آمینه در زنجیره متصل به دو اسید آمینه همسایه است. روند ساخت پروتئین به نام ترجمه این طور است که شامل علاوه بر انجام مراحل به صورت گام به گام از افزوده شدن اسیدهای آمینه به زنجیره در حال رشد پروتئین توسط ریبوزیم است. ریبوزوم یک اندامک بدون غشاست که نقش اصلی را در انجام ترجمه دارد. نظمی که در آن فرآیند تشکیل پپتید از ا

همتاسازی به فرایند رونوشتبرداری از یک مولکول DNA گویند. در همانندسازی DNA، دو مولکول DNA تولید میشود که هر یک، دارای یک رشتهٔ جدید و یک رشتهٔ قدیمی هستند (ردیف نوکلئوتیدها در هر یک از مولکولهای DNA حاصل، یکسان است) که باعث میشود DNA های دختر دقیقاً مشابه دیانای مادر باشند. به این روش تکثیر که هر DNA دختر از یک رشته از DNA مادر و یک رشتهٔ نو ساخته شده است طریقهٔ نیمهحفظ شده میگویند. چگونگی همانندسازی دیانای پلیمراز در حال حرکت بر روی یک رشته دنا دو رشتهٔ پلینوکلئوتیدی DNA به کمک آنزیم هلیکاز مانند زیپ از یکدیگر جدا میشوند و سپس از روی

در زیستشناسی به جانداری که سلول های آن هستهٔ واقعی و غشای هسته ندارد پروکاریوت (نام علمی: prokaryota) یا پیشهستهای گفته میشود. فرمانروی جاندارانی که یاختههای آنها هستهٔ واقعی و غشای هسته ندارد پیشهستهایها Prokaryotae نامیده میشوند. وضعیتی در یاختهها که در آن مواد هستهای بهوسیلهٔ غشایی مشخص از سایر محتویات یاخته جدا نمیشود پیشهلستگی prokaryosis نام دارد. پروکاریوتها اغلب به دو گروه عمده باکتری ها و باستانیان تقسیم می شوند. ادامه مطلب

در زیستشناسی به جانداری که یاختههای آن هستهٔ واقعی و غشای هسته ندارد پروکاریوت (نام علمی: prokaryota) یا پیشهستهای گفته میشود. فرمانروی جاندارانی که یاختههای آنها هستهٔ واقعی و غشای هسته ندارد پیشهستهایها Prokaryotae نامیده میشوند. وضعیتی در یاختهها که در آن مواد هستهای بهوسیلهٔ غشایی مشخص از سایر محتویات یاخته جدا نمیشود پیشهستگی prokaryosis نام دارد. پروکاریوتها اغلب به دو گروه عمده باکتریها و باستانیان تقسیم میشوند. پروکاریوتها موجودات زنده تکسلولی هستند و هسته karyon مشخص و یا هر اندامک غشادار دیگر ندارند. جاندارانی که سلولهای آ

سوبسترا ترکیبی است که واکنش جانشینی روی آن انجام میشود و با ویژگی حضور گروه ترک کننده در آن شناخته میشود. و یا به بیان دیگر مادهای است که آنزیم بر آن اثر میکند و تحت تاثیر آنزیمها، سوبسترا تغییر میکند و به یک یا تعدادی محصول تبدیل میشود. هر یک از مولکولهای زیستی و آلی، حتی در بعضی موارد یونها، میتوانند سوبسترا باشند. ادامه مطلب